Mijn verhaal.
Ik werk voor n habbekrats al een aantal jaar via het JWG (Jeugd Werk Garantieplan)Iets wat weinig garandeerd maar dat is een ander verhaal.
Nu heb ik natuurlijk ook gesolliciteerd, en ik kreeg zelfs een baan.Helaas ging het bedrijf failliet, dat is jammer, zeker omdat het 2 weken voor een vast contract was.
Maar gesterkt door het feit dat ik in een enigsinds sociale heilstaat geboren ben (Nederland voor het geval u twijfelt)ging ik opweg naar de ambtelijke molen en legde mijn verhaal voor...
Dit deed ik, zoals daar ook gemeld, dat dit mijn 1e werkloze periode was in mijn volwassen leven.Ik wist van niks.....Helaas wisten de mensen die voorlichting geven ook niet veel meer en ik werdt
heen en weer gestuurd tussen de diverse instanties. Na de ene foute afspraak maak je dan maar weer een andere die ook fout blijkt te zijn en tussen
elke afspraak zit mindstends een week...ze zijn allemaal zeer druk bezet. Uiteindelijk weet ik het ik moet naar het GAK (achteraf, hoe gek het ook klinkt, toch niet).
Deze melden dat ik op de juiste plek ben, en dat het tussen de 7 en 9 weken gaat duren voordat ze iets rond hebben en inde tussentijd moet ik naar de sociale dienst om
een voorschot te regelen. Ik vraag nog, maar ik hoor hier, regelen jullie dat niet....Nee!! is het stellige antwoord...daar zijn zij voor.
Een nieuw spelletje van kastje muur is geboren...deze keer wel tussen maar 2 partijen, en ik denk, 1 zal toch wel helpen. Nou niet dus.....ik ben zelfs 1 x zo brutaal geweest dat terwijl iemand van het GAK
me afwijst te vragen of ik daar dan vandaan mag bellen om snel een afspraak bij de sociale dienst te kunnen maken. Ze nemen op en ik meld in de 1e zin meteen dat ik bij het GAK zit en dat die me naar
hun sturen voor een voorschot.De andere kant ontkend dat meteen, en nog voordat ze is uitgesproken zeg ik nee ow deze mevrouw zei van wel....
En druk de telefoon in de hand van de GAK medewerkster... deze neemt de telefoon ietwat ovverrompeld aan en hing na wat heen en weer gepraat op.
Dan verteld ze me, wij geven niks en zij ook niet......mijn mond valt open van verbazing...het kan ze kennlijk allemaal niets schelen.
Wat ze niet weten en waar ze geen boodschap aan hebben is dat ik op dat moment partikulier huur....
Mijn o zo vriendlijke huisbaas vervangt de sloten en ik ben alles kwijt...ik ga er nog heen om het uit te praten..meld nog goh niet om t een of ander,
maar je hebt naar mijn kleding (waar je eigenlijk niet aan mag komen) ook mijn paspoort en bankpas(mag je ook niet aankomen) en zeker bankpas en paspoort heb ik nodig als ik geld wil halen.
Ze hebben hier geen boodschap aan en , hoewel ik wat probeer via bureau van rechtshulp, loopt dit spoor dood...ik ben dakloos..
Nou dat is geen pretje maar ik ben koppig trots en nog meer dingen dus ik wil me niet laten kennen, maar het valt toch al snel op.... en hoewel ik dit totaal niet verwachtte,
ik wordt opgenomen in een soort roulatieplan, 2 week hier maand daar... tot 1 zegt (sander) kom maar hier...een 1 kamer appartement maar hij gooide het open...geweldige gozer en ondanks alles toch nog een leuke tijd.